Ο δάσκαλος σήμερα

 



Aν ο δάσκαλος ή ο καθηγητής είναι άτολμος, δογματικός, φοβισμένος κι άλλα τέτοια, είναι φυσική εξέλιξη το αποτέλεσμα της δουλειάς του να είναι όπως και ο ίδιος. Το πιο σημαντικό και αυτό που ξεχνάμε οι περισσότεροι είναι ότι το βασικό δεν είναι τόσο η τεχνική του πώς θα διδάξει κανείς, όσο το επίπεδο του ίδιου του διδάσκοντα. Σε ολόκληρο τον κόσμο, η εκπαίδευση έχει αποτύχει, επειδή έχει φτάσει τον πλανήτη εδώ που τον έχει φτάσει.


Αν υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να αλλάξουμε εμείς οι δάσκαλοι τη σκέψη, τον προσανατολισμό και τη στάση μας, τότε ίσως θα καταφέρουμε να αποκτήσουμε μια νέα κουλτούρα και έναν καινούριο πολιτισμό. Μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα του χάους και της σύγχισης γύρω μας, η ευθύνη του δασκάλου είναι τεράστια. Το πιο μεγάλο μας πρόβλημα δεν είναι το παιδί, είναι ο δάσκαλος. Και το να εκπαιδευτεί ένας δάσκαλος είναι πολύ δυσκολότερο από το να εκπαιδευτεί ένα παιδί, επειδή ο δάσκαλος είναι ήδη διαμορφωμένος τόσο σαν χαρακτήρας όσο και σαν προσωπικότητα και συμπεριφορά γενικότερα.


Πώς είναι ο δάσκαλος σήμερα; Γιατί λειτουργεί σε μια καθημερινή, κρύα και βαρετή μέχρι θανάτου ρουτίνα; Πόσο τον ενδιαφέρει πραγματικά το να βάλει στο μυαλό του παιδιού την ικανότητα της σκέψης και της κρίσης; Να του καρφώσει στο κεφάλι το ζιζάνιο του να ψάχνει, να αναρωτιέται και να αναζητά από μόνο του οτιδήποτε του προκαλεί την περιέργεια; Το μόνο που κάνουμε οι περισσότεροι είναι να δίνουμε στα παιδιά σκέτες πληροφορίες, γνώσεις που μαθαίνει κανείς κι από μια εγκυκλοπαίδεια. Κι όταν γύρω μας επικρατεί το χάος κι η καταστροφή, ένας άνθρωπος που αραδιάζει πληροφορίες με το τσουβάλι μόνο δάσκαλος δεν είναι. Δημοσιογράφοι καταντήσαμε και μάλιστα της κακιάς ώρας.


Γιατί ζούμε, γιατί παλεύουμε, ποια είναι η αλήθεια για τον κόσμο, τι θα πει Γνώση, τι θα πει ομορφιά και τι θα πει καρτερία;


Η ενασχόληση με τέτοια ερωτήματα κι η προτροπή στον μαθητή να στύψει το κεφάλι του και να ψάξει κι αυτός να δώσει τις δικές του απαντήσεις, αυτό είναι το σωστό έργο του αληθινού ανθρώπου που θέλει να λέγεται δάσκαλος.


Ένας δάσκαλος που δεν ζητάει να ανταλλάξει το δασκαλίκι και τις σπουδές του με δημόσιες τιμές, που δεν ψάχνει τρόπο μόνο για να τελειώσει το καθημερινό εξάωρο και να πάει μια ώρα γρηγορότερα στο σπίτι του, που δεν ενδιαφέρεται μόνο για να πάρει τον μισθό του κάθε πρώτη και δεκαπέντε, παρά μόνο αγωνίζεται για να σπείρει στην ψυχή των παιδιών την αμφισβήτηση και την αναζήτηση, που δεν ψάχνει μόνο να αλλάξει τον κόσμο αλλά να τον γκρεμίσει συθέμελα και να τον ξαναχτίσει πάλι καινούριο απ’ την αρχή, αυτός είναι ο αληθινός δάσκαλος που του πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή αυτού που λέμε «κοινωνία».


Ο δάσκαλος, έλεγε ο Λιαντινης, πρέπει να λειτουργεί πέρα από τα όρια της κοινωνίας και τις απαιτήσεις της, έτσι ώστε να είναι ικανός να δημιουργήσει μια νέα κουλτούρα, μια νέα δομή κι ένα νέο πολιτισμό.


Σήμερα, η δυστυχία των μαθητών μας είναι ότι φροντίζουμε μόνο να τους προγραμματίζουμε σα μηχανές με γνώσεις, αξίες, στάσεις και συμπεριφορές που δεν θα μπορέσουν να τους πάνε ούτε μισό βήμα μπροστά. Λησμονούμε τον πραγματικό σκοπό του έργου μας που είναι το να προετοιμάσουμε τον άνδρα και τη γυναίκα του μέλλοντος, τον άνδρα και τη γυναίκα που θα οδηγήσουν την ανθρωπότητα στον επόμενο αιώνα. Όταν εμείς τους φτιάχνουμε κρύους, ξύλινους κι ανέκφραστους όπως είναι η δική μας σημερινή γενιά, πώς να μπορούμε να ελπίζουμε ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο απ’ ότι είναι τώρα;


Είναι προφανές ότι η εκπαίδευση συνδέεται στενά με τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Κρίση ηθική και όχι υλική. Κρίση πνεύματος και όχι οικονομίας. Οι άνθρωποι αγοράζουν κότερα, οικόπεδα και διαμερίσματα αλλά το μέσα τους δεν αξίζει ούτε δυο δεκάρες. Ο δάσκαλος καλείται σήμερα να ανεβάσει την αντικειμενική αξία των ψυχών.


Καλείται να φυτέψει στις καρδιές των νέων ανθρώπων τη Νόηση. Μια Νόηση, όμως, που ο δυτικός πολιτισμός κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τη συντρίψει μέσα από τα εκπαιδευτικά του συστήματα, τη θεοποίηση του matrix της ύλης και την αναζήτηση της ευτυχίας στους δρόμους του άνομου κέρδους και της πρόσκαιρης ανθρώπινης φιλοδοξίας. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

SR-600 Πελοποννήσου. Μια Ωδή στη Χαρμολύπη

Brevet "Δέλβινο - 300 χιλιόμετρα στη Β. Ήπειρο". Παρουσίαση διαδρομής

v = d.H