Ηλιοταξιδευτής

  Πέρασε κι αυτό όμορφα στην ιστορία! Ένα κλασσικό brevet που όλοι αγαπήσαμε και αγαπάμε.  Τώρα, με την επιλογή του Post Ride που εφαρμόζουν οι Hellenic Autonomous Randonneurs είναι διαθέσιμο στον καθένα για να πάει μόνος του ή με την παρέα του οποιαδήποτε στιγμή θέλει και να ταξιδέψει σε ολόκληρη τη δυτική Ελλάδα.  Συμπλήρωσα σχεδόν 32 ώρες στο πετάλι non stop. Όμορφα, ήσυχα κι απλά. Υγεία να έχουμε και όρεξη να συνεχίζουμε.

  Για τον Ηρακλή, υποστηρίζει ο Επίκτητος (Δ.3.24, 13-17), που περιφερόταν από τόπο σε τόπο, έχοντας αφήσει πίσω στην πατρίδα του τα παιδιά του, για να προσφέρει βοήθεια στους συνανθρώπους του, ο τόπος δεν είχε καμία αξία για την ευτυχία του. Γιατί ήξερε καλά ότι είναι γιος του Δία και, επομένως, συγγενείς του ήταν όλοι οι άνθρωποι. Παντού, λοιπόν, μπορούσε να ζει ευτυχισμένα, γιατί, όπου κι αν βρισκόταν, τα είχε όλα κι ένιωθε συναισθηματική πληρότητα. Επομένως, ο τόπος δεν μπορεί να είναι ο λόγος της ευτυχίας ή της δυστυχίας μας. Για να νιώσουμε ευτυχισμένοι πρέπει να νιώθουμε πλήρεις, χωρίς επιθυμίες, και σ' αυτό μας βοηθούν οι κρίσεις μας. Αν αυτές είναι ορθές, τότε είμαστε ευτυχισμένοι. Οι εσφαλμένες κρίσεις μας και μόνο αυτές, γίνονται ο λόγος του προσωπικού μας μαρτυρίου, γιατί τις κουβαλάμε μαζί μας παντού και είναι αυτές που μας παρουσιάζουν τον κόσμο δυσάρεστο.

  Στη δεκαετία του 1920 που, μαζί με τον Λένιν και τον Κάφκα πέθανε και η ελληνική Ιωνία, ένας άνθρωπος στην Αμερική, ο αστρονόμος Χαμπλ, έκανε μια επαναστατική υπόθεση. Το σύμπαν, είπε, διαστέλλεται. Οι συνέπειες στις συνέπειες που οδήγησε η σύλληψη αυτή δεν έχουν προηγούμενο. Και για να το πω ποιητικά. Με αυτή την παρατήρηση του Χαμπλ η Άρτεμη και η Αθηνά έπαψαν να είναι παρθένες. Η φύση και η γνώση βιάστηκαν όχι απλώς στους μηρούς και στους υμένες, αλλά σε όλα τα βάθη και τα βύθη τους. Τώρα ο ωραίος Ενδυμίων έχει πλαγιάσει στα στήθη της σελήνης και κοιτάει τρυφερά στα μάτια την Άρτεμη. Χωρίς να κοιμάται, και χωρίς να πεθαίνει. Και ο Τειρεσίας βλέπει επιθυμητικά και αχόρταγα το ολόγυμνο κορμί της Αθηνάς και δεν τυφλώνεται. Και για να το πω φιλοσοφικά. Με την έννοια, δηλαδή, των Μετά τα Φυσικά και της πρώτης θεολογίας του Αριστοτέλη ή με το φως της νόησης και της γνώσης, όχι όμως με την ανοησία και το σκότος των θρησκειών: Η σύλληψη αυτή μας οδήγησε να αντικρύσουμε το ίδιο το σώμα...