Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2026

Μπάρος V

Εικόνα
  Στιγμές από τη χτεσινή περιπλάνηση στα Τζουμέρκα και στο πέρασμα του Μπάρου στα 1900 μέτρα. Ο Μπάρος είναι το Ιερό Δισκοπότηρο της ποδηλασίας, είχε γράψει κάποιος φίλος. Ανάβαση από Καλαρρύτες με πολύ σφιχτές κλίσεις στα πρώτα, κυρίως, χιλιόμετρα και δυνατό αέρα που όταν ερχόταν στην πλάτη ήταν φίλος, αλλά όταν ερχόταν κατά μέτωπο προκαλούσε απελπισία γιατί το ποδήλατο απλώς δεν ανέβαινε! Σαν κάποιος να σου πατούσε, παρά τη θέλησή σου, φρένο στον ανήφορο! Επιστροφή από Ματσούκι και αμέσως μετά η ψυχοφθόρα ανάβαση στο Προσήλιο και στο χωριό Ποτιστικά. Μια ανηφόρα που απλώς σου στραγγίζει όλα τα τελευταία υπολείμματα της όποιας ενέργειας σου έχουν απομείνει στον πάτο του βαρελιού του οργανισμού σου. Ξεκόρφισμα στο Πετροβούνι και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ευχαριστώ τους φίλους Παναγιώτη, Νίκο και Λεωνίδα για τη συμπαράσταση στην τρέλα.

Δάντης

Εικόνα
  "Nel mezzo del cammin di nostra vita mi ritrovai per una selva oscura che la diritta via era smarrita" (έμμετρη μετάφραση Καζαντζάκη:  "Στο μεσοστράτι απάνω της ζωής μας σε σκοτεινό πλανέθηκα ρουμάνι, τι 'ταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος" - "Κωμωδία, Κόλαση Α', στ. 1-3") Έτσι αρχίζει ο Δάντης, ένας από τους τρεις μεγαλύτερους ποιητές του πολιτισμού της Ευρώπης, την Κωμωδία του, που όταν το ακούνε οι Ιταλοί χαίρονται πολύ, όπως χαιρόμαστε εμείς, εάν βρεθούμε σε κάποιον αρχαιολογικό τόπο στην Επίδαυρο ή στη Δωδώνη και ακούσουμε ξαφνικά Γάλλους ή Άγγλους ή Γερμανούς να λένε τον Όμηρο στο πρωτότυπο: "Μήνιν άειδε, θεά, Πηληιάδεο...".  Και νιώθουμε αυτό το συναίσθημα που δεν είναι επιδερμικός σοβινισμός ούτε ξεροκέφαλος τοπικισμός, αλλά κάτι που έχει μια εσωτερική πνευματική ποιότητα. 

Στο δάσος

Εικόνα
  Υπάρχει ένας αρχαίος μύθος. Ο μύθος του Ερυσίχθονα. Ο Ερυσίχθων, νέος, ωραίος, δυνατός, πλούσιος και επιτυχημένος, διατάζει τους δούλους του να κόψουν τα δέντρα του άλσους, που είχαν αφιερώσει οι Πελασγοί στη Θεά Δήμητρα, για να χτίσει εκεί παλάτι. Ο Ερυσίχθων βλασφημεί κόβοντας το ιερό δέντρο της Θεάς Δήμητρας, τη Λεύκα. Η Δήμητρα θυμώνει και βρίσκει την Πείνα. Της λέει να πάει να βρει τον Ερυσίχθονα και να του δώσει ένα φιλί στο στόμα. Η Πείνα πηγαίνει. Tον βρίσκει να κοιμάται. Του δίνει το φιλί και χάνεται. Εκείνος ξυπνάει κι αισθάνεται λιγούρα. Πεινάει. Τρώει.  Πεινάει κι άλλο. Ξανατρώει. Πεινάει. Πεινάει ακατάσχετα. Αφού έφαγε ότι φαγώσιμο υπήρχε, αρχίζει να τρώει ότι βρίσκει μπροστά του. Τρώει τα ζώα του, τρώει τη γυναίκα του, τρώει τα ξύλα του σπιτιού του. Τρώει τα πάντα. Μέχρι που πια, δεν υπάρχει τίποτα γύρω του και στη μέση της ερημιάς, αγριεμένος τρώει τις σάρκες του. <Έρυσις> θα πει πληγή και <χθών> θα πει γη, δηλαδή Ερυσίχθων μπορεί να σημαίνει και τ...