Αναρτήσεις

Ο δάσκαλος σήμερα

Εικόνα
  Aν ο δάσκαλος ή ο καθηγητής είναι άτολμος, δογματικός, φοβισμένος κι άλλα τέτοια, είναι φυσική εξέλιξη το αποτέλεσμα της δουλειάς του να είναι όπως και ο ίδιος. Το πιο σημαντικό και αυτό που ξεχνάμε οι περισσότεροι είναι ότι το βασικό δεν είναι τόσο η τεχνική του πώς θα διδάξει κανείς, όσο το επίπεδο του ίδιου του διδάσκοντα. Σε ολόκληρο τον κόσμο, η εκπαίδευση έχει αποτύχει, επειδή έχει φτάσει τον πλανήτη εδώ που τον έχει φτάσει. Αν υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να αλλάξουμε εμείς οι δάσκαλοι τη σκέψη, τον προσανατολισμό και τη στάση μας, τότε ίσως θα καταφέρουμε να αποκτήσουμε μια νέα κουλτούρα και έναν καινούριο πολιτισμό. Μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα του χάους και της σύγχισης γύρω μας, η ευθύνη του δασκάλου είναι τεράστια. Το πιο μεγάλο μας πρόβλημα δεν είναι το παιδί, είναι ο δάσκαλος. Και το να εκπαιδευτεί ένας δάσκαλος είναι πολύ δυσκολότερο από το να εκπαιδευτεί ένα παιδί, επειδή ο δάσκαλος είναι ήδη διαμορφωμένος τόσο σαν χαρακτήρας όσο και σαν προσωπικότητα και συμπε...

Σεφέρης

Εικόνα
  Κράτησα την ζωή μου Ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα Κάτω από το πλαγιασμα της βροχής Σε σιωπηλες πλαγιές φορτωμενες Με τα φύλλα της οξιάς. (Σεφέρης, Επιφανια 1937, από τη συλλογή "Σχέδια για ένα καλοκαίρι").

Ποιητικά

Εικόνα
  Υπάρχει ένας ωραίος μύθος στην αρχαία Ελλάδα, ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Λίγο πολύ ο μύθος είναι γνωστός και μιλάει για τον ωραίο εκείνο νέο τραγουδιστή, τον Ορφέα, που είχε ερωτευθεί την πανέμορφη κόρη την Ευρυδίκη μέχρι που την δάγκωσε το φίδι, πέθανε η Ευρυδίκη, έκλαιγε μέρα νύχτα ο Ορφέας με τον αυλό του, ξεκολλούσαν τα δέντρα, ημέρευαν τα θηρία, τρέχαν οι πέτρες από πίσω, συγκινήθηκαν οι θεοί, έλα να πάμε να σε στείλουμε στον Άδη να την φέρεις. Με αφορμή τον μύθο αυτό, ο Σολωμός έχει γράψει ένα ωραίο σονέτο στην ιταλική γλώσσα που το έχει μεταφράσει υπέροχα ο Λίνος Πολίτης, ένας σπουδαίος μελετητής του έργο του μεγάλου μας ποιητή. Αυτό που αξίζει και έχει σημασία να προσέξει κανείς εδώ, είναι το ότι ο Σολωμός δεν βλέπει τον Ορφέα να φέρνει πίσω την Ευρυδίκη, αλλά τον βλέπει να φέρνει την αλήθεια. Στο πρόσωπο της Ευρυδίκης ο ποιητής βλέπει την αλήθεια. Το παραθέτω εδώ: "Τραγουδιστή, που γυρεύεις τη συντρόφισσα και τρέχεις στην τυφλή φυλακή της νύχτας και της λησμον...

Λίγο πριν την εκκίνηση

Εικόνα
  Τελευταίες προετοιμασίες με έναν εσωτερικό διάλογο από την αρχαία γραμματεία: - τίς γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύσει; - θαρσεῖν χρή· τάχ᾽ αὔριον ἔσσετ᾽ ἄμεινον. Ο πρώτος στίχος είναι του Ομήρου και τον βρίσκουμε στη ραψωδία Κ της Οδύσσειας. Ο δεύτερος στίχος είναι του Θεόκριτου από το έργο του με τίτλο "Ειδύλλια". Η απόδοση του παραπάνω διαλόγου στα νέα ελληνικά είναι έτσι: - Γιατί ποιος θα μας καθοδηγήσει σε αυτόν τον δρόμο; - Χρειάζεται να έχεις θάρρος. Το αύριο θα είναι πολύ καλύτερο.

«Για Λακεδαιμόνιους να μιλούμε τώρα!»

Εικόνα
  Ένα από τα ωραιότερα δημιουργήματα της τέχνης του Καβάφη είναι το γνωστό ποίημα με τίτλο «Στα 200 π.Χ.» όπου γίνεται αναφορά στην περιλάλητη και περίλαμπρη εκστρατεία των Μακεδόνων και των υπόλοιπων Ελλήνων εναντίον των Περσών. Όχι όλων των Ελλήνων, βέβαια, όπως μας διέσωσε η ιστορική μνήμη και οι στίχοι του ποιητή: «Πλην Λακεδαιμονίων». Οι Σπαρτιάτες δεν δέχτηκαν να πολεμήσουν υπό τις διαταγές μη Σπαρτιάτη αρχηγού και απείχαν από την εκστρατεία. Το ποίημα αυτό περιλαμβάνεται στα σχολικά βιβλία εδώ και πολλές δεκαετίες στα μαθήματα εκείνα της Ιστορίας που αφορούν την εκστρατεία των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Ποιο είναι, όμως, το πραγματικό νόημά του; Πώς είναι δυνατόν ο Καβάφης να γράφει έναν τέτοιο στίχο εναντίον των Λακεδαιμόνιων τους οποίους θαύμαζε υπέρ το δέον; Γιατί ο Καβάφης είναι στη βάση του δωρικός ποιητής. Η μεγάλη αλήθεια την οποία, δυστυχώς, αγνοούν και πολλοί συνάδελφοι δάσκαλοι και φιλόλογοι με αποτέλεσμα να μην περνάει στα παιδιά η πραγματική ουσία του ποιήματος...

Η ιδιομορφία της νύχτας

Εικόνα
  Από τον Έρνεστ Χέμινγκουεϊ, νομπελίστα (νόμπελ λογοτεχνίας 1954) αμερικανό συγγραφέα, από τους πλέον δημοφιλείς τον 20ο αιωνα. Χαρακτηρίστηκε ως ο σύγχρονος κλασικός: «Γνωρίζω ότι η νύχτα δεν είναι το ίδιο, όπως η ημέρα: γιατί όλα είναι διαφορετικά, γιατί όσα ανήκουν στη νύχτα, δεν μπορούν να εξηγηθούν την ημέρα, γιατί δεν υπάρχουν, και η νύχτα μπορεί να είναι ένας φρικτός χρόνος για τους μοναχικούς ανθρώπους, μόλις ξεκινήσει η μοναξιά τους». (Ernest Hemingway, Αποχαιρετισμος στα όπλα) 

Μπάρος V

Εικόνα
  Στιγμές από τη χτεσινή περιπλάνηση στα Τζουμέρκα και στο πέρασμα του Μπάρου στα 1900 μέτρα. Ο Μπάρος είναι το Ιερό Δισκοπότηρο της ποδηλασίας, είχε γράψει κάποιος φίλος. Ανάβαση από Καλαρρύτες με πολύ σφιχτές κλίσεις στα πρώτα, κυρίως, χιλιόμετρα και δυνατό αέρα που όταν ερχόταν στην πλάτη ήταν φίλος, αλλά όταν ερχόταν κατά μέτωπο προκαλούσε απελπισία γιατί το ποδήλατο απλώς δεν ανέβαινε! Σαν κάποιος να σου πατούσε, παρά τη θέλησή σου, φρένο στον ανήφορο! Επιστροφή από Ματσούκι και αμέσως μετά η ψυχοφθόρα ανάβαση στο Προσήλιο και στο χωριό Ποτιστικά. Μια ανηφόρα που απλώς σου στραγγίζει όλα τα τελευταία υπολείμματα της όποιας ενέργειας σου έχουν απομείνει στον πάτο του βαρελιού του οργανισμού σου. Ξεκόρφισμα στο Πετροβούνι και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ευχαριστώ τους φίλους Παναγιώτη, Νίκο και Λεωνίδα για τη συμπαράσταση στην τρέλα.