Αναρτήσεις

Η κατάκτηση του τίτλου του Super Randonneur

Εικόνα
Σήμερα παρέλαβα αυτό το υπέροχο και ξεχωριστό δώρο από τους Hellenic Autonomous Randonneurs ! Μια όμορφη βάση που θα στηριχτούν τα μετάλλια των τεσσάρων brevets που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί η σειρά του Super Randonneur. Το κοιτάζω και σκέφτομαι ότι υπάρχουν διαδρομές που μετριούνται σε χιλιόμετρα και άλλες που μετριούνται σε στιγμές. Υπήρξαν στιγμές που ο δρόμος έμοιαζε ατελείωτος και για μοναδικό συνοδοιπόρο είχα τη σιωπή της νύχτας. Τα πόδια πόνεσαν, το σώμα διαμαρτυρήθηκε, το μυαλό ζήτησε αφορμές να σταματήσει. Κι όμως πάντα υπήρχε μια ακόμη πεταλιά. Έμαθα πως η δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στα πόδια, αλλά στην καρδιά. Έμαθα πως η υπομονή είναι πιο πολύτιμη από την ταχύτητα και πως οι μεγαλύτερες νίκες είναι εκείνες που δεν τις βλέπει κανείς, γιατί δίνονται μέσα μας. Σήμερα κρατώ τον τίτλο του Super Randonneur. Όχι σαν ένα μετάλλιο που αποδεικνύει τι κατάφερα, αλλά σαν μια ήσυχη υπενθύμιση του ανθρώπου που έγινα μέχρι να τον κατακτήσω. Γιατί κάθε ξημέρωμα που με βρήκε πάνω στο πο...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Η αγία ησυχία

Εικόνα
  Ο γέροντας Ελισσαίος σηκώθηκε στις τέσσερις το πρωί, βγήκε έξω από την καλύβα του, κάθισε σε μια μεγάλη άσπρη πέτρα που είχε κουβαλήσει πλάι στην πόρτα και άρχισε να μετράει τους κόμπους του κομποσκοινιού του. Ώσπου να βγει ο ήλιος είχε μετρήσει εφτά χιλιάδες κόμπους κι ως το μεσημέρι εβδομήντα εφτά χιλιάδες. Προς το δειλινό, όμως, έχασε το μέτρημα κι έτσι άρχισε από την αρχή. Ως τα μεσάνυχτα κατάφερε να μετρήσει άλλες εβδομήντα εφτά χιλιάδες κόμπους. Έτσι πέρασε μια μέρα όμοια με χιλιάδες άλλες μέρες του γέροντα Ελισσαίου. Κάποιο πρωί, ωστόσο, ήρθε ένας νέος καλόγερος και τον παρακάλεσε να τον δεχθεί υποτακτικό του και να τον διδάξει. Ήξερε απέξω κι ανακατωτά τις Γραφές, είπε, όμως υπήρχαν πολλά ερωτηματικά μέσα του και στοιχεία που δε μπόρεσε να ξεδιαλύνει. Τον παρακαλούσε λοιπόν να του μεταδώσει την πείρα του. - Δίχως άλλο, άνθρωπε, θα 'σαι τρελός! του είπε ο γέρο Ελισσαίος. Ήρθες εδώ πέρα σ' αυτή την άγρια ερημιά που βασιλεύει η άγια ησυχία του θεού και με ρωτάς για τις Γ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Μια κοινωνία κρύα σαν ψυγείο

Εικόνα
  "Προοδεύσαμε πολύ σε τούτο τον αιώνα, αλλά δεν ευτυχήσαμε", παρατηρούσε κάποτε ο Ευάγγελος Παπανούτσος. Παραγίναμε διακριτικοί στη συμπεριφορά μας. Η κοινωνική συμβίωση έχει θέσει σαν ακραίο όριο την αποφυγή ενοχλημάτων. Οι πιο εξελιγμένες κοινωνίες, αυτές των δυτικών χωρών, καμαρώνουν για τούτο το μεγάλο κατόρθωμα: ο ένας δεν ενοχλεί τον άλλο. Όμως το αίσθημα της φιλοξενίας δεν υπάρχει πια. Έγινε λογαριασμός ξενοδοχείου ή εστιατορίου χωρίς σκόπιμα λάθη, άμεμπτη εξυπηρέτηση κλιμακωμένη σε ποσοστά δαπάνης, αδιαφορία όμως για το ποιος είσαι, αρκεί να έχεις, όπως έγραφε ο Σαράντος Καργακος. Έτσι ο καθένας πορεύεται άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους, ακέραιος αριθμός, ολομόναχος. Κάποτε στο χωριό μου με ενοχλούσαν, σαν έβγαινα περίπατο, εκείνα τα ερωτηματικά: "Τι κάνεις;" - "Πού πας;" - "Τίνος είσαι;". Το θεωρούσα αδιακρισία. Σήμερα περπάτησα πάλι στο χωριό. Εκεί που κάποτε με ήξεραν και οι πέτρες τώρα κανείς δεν με ρώτησε όχι τι κάνω, όχι πού πάω, αλλ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Brevet 2026 "Το 400αρι της Δυτικής Ελλάδας"

Εικόνα
  Πέρασε κι αυτό στην ιστορία, φίλοι μου, και η ζωή συνεχίζεται όμορφα, ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα. Δεν χρειάζονται περισσότερα.  Μια επική διαδρομή 408 χιλιομέτρων που διέσχισε τέσσερις νομούς της δυτικής Ελλάδας και ολοκληρώθηκε σε 24 ώρες. Παρέα με τους φίλους μου, Νίκο και Παναγιώτη, που τους χρωστάω πολλά.  Ξεκινήσαμε το Σάββατο στις 09.00 το πρωί από τον Λούρο Πρέβεζας και περάσαμε κατά σειρά από Κορωνησία, Άρτα, Αμφιλοχία, Αγρίνιο, Μεσολόγγι, Αστακό, Νυδρί Λευκάδας, Άκτιο και Πρέβεζα για να καταλήξουμε και πάλι στον Λούρο την Κυριακή το πρωί στις 09.00.  Κι αν σε κάποιους το ένα ολόκληρο 24ωρο συνεχούς ποδηλασίας φαντάζει αδιανόητο, η αλήθεια είναι ότι δεν φαντάζει! Είναι! Ο άνθρωπος, όμως, καμιά φορά είναι φτιαγμένος και για τα αδιανόητα. Ο επιτυχής τερματισμός με οδήγησε στη συμπλήρωση της σειράς των 4 brevets που απαιτούνται για την κατάκτηση του τίτλου του Super Randonneur στους Hellenic Autonomous Randonneurs Πρόκειται για μια διάκριση σε όσους ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Brevet 2026 "Το 600αρι της Δυτικής Ελλάδας"

Εικόνα
  Πέρασε κι αυτό όμορφα στην ιστορία! Ένα κλασσικό brevet που όλοι αγαπήσαμε και αγαπάμε.  Τώρα, με την επιλογή του Post Ride που εφαρμόζουν οι Hellenic Autonomous Randonneurs είναι διαθέσιμο στον καθένα για να πάει μόνος του ή με την παρέα του οποιαδήποτε στιγμή θέλει και να ταξιδέψει σε ολόκληρη τη δυτική Ελλάδα.  Συμπλήρωσα σχεδόν 32 ώρες στο πετάλι non stop. Όμορφα, ήσυχα κι απλά. Υγεία να έχουμε και όρεξη να συνεχίζουμε.
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Ubi bene, ibi patria

Εικόνα
  Για τον Ηρακλή, υποστηρίζει ο Επίκτητος (Δ.3.24, 13-17), που περιφερόταν από τόπο σε τόπο, έχοντας αφήσει πίσω στην πατρίδα του τα παιδιά του, για να προσφέρει βοήθεια στους συνανθρώπους του, ο τόπος δεν είχε καμία αξία για την ευτυχία του. Γιατί ήξερε καλά ότι είναι γιος του Δία και, επομένως, συγγενείς του ήταν όλοι οι άνθρωποι. Παντού, λοιπόν, μπορούσε να ζει ευτυχισμένα, γιατί, όπου κι αν βρισκόταν, τα είχε όλα κι ένιωθε συναισθηματική πληρότητα. Επομένως, ο τόπος δεν μπορεί να είναι ο λόγος της ευτυχίας ή της δυστυχίας μας. Για να νιώσουμε ευτυχισμένοι πρέπει να νιώθουμε πλήρεις, χωρίς επιθυμίες, και σ' αυτό μας βοηθούν οι κρίσεις μας. Αν αυτές είναι ορθές, τότε είμαστε ευτυχισμένοι. Οι εσφαλμένες κρίσεις μας και μόνο αυτές, γίνονται ο λόγος του προσωπικού μας μαρτυρίου, γιατί τις κουβαλάμε μαζί μας παντού και είναι αυτές που μας παρουσιάζουν τον κόσμο δυσάρεστο.
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

v = d.H

Εικόνα
  Στη δεκαετία του 1920 που, μαζί με τον Λένιν και τον Κάφκα πέθανε και η ελληνική Ιωνία, ένας άνθρωπος στην Αμερική, ο αστρονόμος Χαμπλ, έκανε μια επαναστατική υπόθεση. Το σύμπαν, είπε, διαστέλλεται. Οι συνέπειες στις συνέπειες που οδήγησε η σύλληψη αυτή δεν έχουν προηγούμενο. Και για να το πω ποιητικά. Με αυτή την παρατήρηση του Χαμπλ η Άρτεμη και η Αθηνά έπαψαν να είναι παρθένες. Η φύση και η γνώση βιάστηκαν όχι απλώς στους μηρούς και στους υμένες, αλλά σε όλα τα βάθη και τα βύθη τους. Τώρα ο ωραίος Ενδυμίων έχει πλαγιάσει στα στήθη της σελήνης και κοιτάει τρυφερά στα μάτια την Άρτεμη. Χωρίς να κοιμάται, και χωρίς να πεθαίνει. Και ο Τειρεσίας βλέπει επιθυμητικά και αχόρταγα το ολόγυμνο κορμί της Αθηνάς και δεν τυφλώνεται. Και για να το πω φιλοσοφικά. Με την έννοια, δηλαδή, των Μετά τα Φυσικά και της πρώτης θεολογίας του Αριστοτέλη ή με το φως της νόησης και της γνώσης, όχι όμως με την ανοησία και το σκότος των θρησκειών: Η σύλληψη αυτή μας οδήγησε να αντικρύσουμε το ίδιο το σώμα...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα