Δάντης
"Nel mezzo del cammin di nostra vita
mi ritrovai per una selva oscura
che la diritta via era smarrita"
(έμμετρη μετάφραση Καζαντζάκη:
"Στο μεσοστράτι απάνω της ζωής μας
σε σκοτεινό πλανέθηκα ρουμάνι,
τι 'ταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος"
- "Κωμωδία, Κόλαση Α', στ. 1-3")
Έτσι αρχίζει ο Δάντης, ένας από τους τρεις μεγαλύτερους ποιητές του πολιτισμού της Ευρώπης, την Κωμωδία του, που όταν το ακούνε οι Ιταλοί χαίρονται πολύ, όπως χαιρόμαστε εμείς, εάν βρεθούμε σε κάποιον αρχαιολογικό τόπο στην Επίδαυρο ή στη Δωδώνη και ακούσουμε ξαφνικά Γάλλους ή Άγγλους ή Γερμανούς να λένε τον Όμηρο στο πρωτότυπο: "Μήνιν άειδε, θεά, Πηληιάδεο...".
Και νιώθουμε αυτό το συναίσθημα που δεν είναι επιδερμικός σοβινισμός ούτε ξεροκέφαλος τοπικισμός, αλλά κάτι που έχει μια εσωτερική πνευματική ποιότητα.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου