Πωγώνι

 

Μια ξεχασμένη γωνιά της Ελλάδας. Ένα βασίλειο ερημιάς και σκληρής μοναχικότητας, μια άγονη γραμμή ονείρων, λύπης και απουσίας. 

Τα δέντρα που ξέμειναν από φύλλα μέσα στην παγωμένη αγκαλιά του χειμώνα μοιάζουν ίδια με τα χωριά του Πωγωνίου. Που ξέμειναν από ανθρώπους μέσα στην θανατερή κι ακόμα πιο παγωμένη αγκαλιά του σύγχρονου κόσμου. Που παίρνει τους ανθρώπους απ' τα χωριά και αφήνει τα σπίτια έρημα, χωρίς καπνό στα τζάκια και χωρίς ζωή στους κρύους πέτρινους τοίχους.

Ένα απέραντο βασίλειο θανάτου είναι ο χειμώνας στο Πωγώνι. Στη διαδρομή ακούς μόνο κραυγές μαύρων κοράκων που τρέφονται, θαρρείς, με τα πτώματα των χωριών. Που και που και πυροβολισμοί από ξεχασμένους κυνηγούς με πρόσωπα μιας άλλης εποχής που ζητάνε να σκοτώσουν ό,τι έχει απομείνει ζωντανό στις συστάδες του υγρού δάσους.