Βίτσι

Στη δυτική Μακεδονία ο χειμώνας έχει ειδοποιήσει για την επικείμενη άφιξη και τα βουνά ετοιμάζουν την υποδοχή του με ένα κόκκινο χαλί από φύλλα οξυάς. 

Επιλεγμένες στιγμές από τη χθεσινή περιπλάνηση στο Βίτσι, το σκληρό βουνό που χωρίζει Καστοριά και Φλώρινα και που υποδέχεται μεν τον ποδηλάτη στις ανηφόρες του με βίτσα, αλλά τον ανταμείβει με ψυχική γαλήνη. Αυτό δεν είναι που ψάχνουμε όλοι; 

Παρά τις όποιες δυσοίωνες μετεωρολογικές προβλέψεις, το Βίτσι δεν πρόδωσε τις αγνές προθέσεις μας να το ανέβουμε με σύνεση και άδολη περηφάνεια. Συγκράτησε τα μπλαβιά του σύννεφα που για ώρες πολλές γυρόφερναν και σκέπαζαν τις κορυφές του ίδιοι μαύροι γύπες στον ουρανό έτοιμα να μας δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη ζωή, και μόνο την ώρα που το αποχαιρετούσαμε μας αντιχαιρέτησε με μερικές σταγόνες που μύριζαν θείο δώρο, έλατο και βελανιδιά. 

Εις το επανιδείν, υπέροχο όρος.

Ευχαριστώ τον Παναγιώτη για την συμπαράσταση σε μια ακόμα τρέλα μου. Και για την υπομονή του στο εκνευριστικά αργό στροφάρισμά μου!