Η κατάκτηση του τίτλου του Super Randonneur

Σήμερα παρέλαβα αυτό το υπέροχο και ξεχωριστό δώρο από τους Hellenic Autonomous Randonneurs ! Μια όμορφη βάση που θα στηριχτούν τα μετάλλια των τεσσάρων brevets που απαιτούνται για να ολοκληρωθεί η σειρά του Super Randonneur.

Το κοιτάζω και σκέφτομαι ότι υπάρχουν διαδρομές που μετριούνται σε χιλιόμετρα και άλλες που μετριούνται σε στιγμές. Υπήρξαν στιγμές που ο δρόμος έμοιαζε ατελείωτος και για μοναδικό συνοδοιπόρο είχα τη σιωπή της νύχτας. Τα πόδια πόνεσαν, το σώμα διαμαρτυρήθηκε, το μυαλό ζήτησε αφορμές να σταματήσει. Κι όμως πάντα υπήρχε μια ακόμη πεταλιά.

Έμαθα πως η δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στα πόδια, αλλά στην καρδιά. Έμαθα πως η υπομονή είναι πιο πολύτιμη από την ταχύτητα και πως οι μεγαλύτερες νίκες είναι εκείνες που δεν τις βλέπει κανείς, γιατί δίνονται μέσα μας.

Σήμερα κρατώ τον τίτλο του Super Randonneur. Όχι σαν ένα μετάλλιο που αποδεικνύει τι κατάφερα, αλλά σαν μια ήσυχη υπενθύμιση του ανθρώπου που έγινα μέχρι να τον κατακτήσω.

Γιατί κάθε ξημέρωμα που με βρήκε πάνω στο ποδήλατο, κάθε βροχή που με μούσκεψε, κάθε νυχτερινό χιλιόμετρο που έμοιαζε ατελείωτο, άφησε μέσα μου κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ανάμνηση. Άφησε πίστη και υπομονή. Ταπεινότητα και ευγνωμοσύνη.

Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου όλους όσους βρέθηκαν, με τον δικό τους τρόπο, δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι. Τους ανθρώπους που με περίμεναν, με ενθάρρυναν, μοιράστηκαν τον δρόμο, ένα χαμόγελο, μια κουβέντα ή μια σιωπή όταν δεν υπήρχαν άλλες λέξεις. Χωρίς αυτούς, η διαδρομή δεν θα είχε την ίδια αξία.

Δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη πρόκληση.

Ξέρω μόνο πως κάθε φορά που θα ανεβαίνω στη σέλα, θα θυμάμαι ότι τα πιο όμορφα ταξίδια δεν οδηγούν απλώς σε έναν τερματισμό. Οδηγούν σε μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Αυτό, για μένα, σημαίνει Super Randonneur. Τα λέμε, παιδιά! Δεν σταματάμε ποτέ!