Γίνε εσύ η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο

 

Πριν αρκετά χρόνια, πάνω από δέκα, μέσα στη σκληρή για τη χώρα και την κοινωνία μας εποχή των μνημονίων, είχε τύχει να παρακολουθήσω στο τελεβίζιο μία εκπομπή πολιτικού περιεχομένου. Καλεσμένος ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και στο πλατώ, εκτός από τους δημοσιογράφους, βρίσκονταν και πολίτες οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να απευθύνουν τα δικά τους ερωτήματα στον καλεσμένο.

Θυμάμαι ότι οι παραβρισκόμενοι στη συζήτηση πολίτες ήταν πυρ και μανία με τον Βενιζέλο, ο οποίος, τότε, είχε τον πλήρη έλεγχο στη διακυβέρνηση της χώρας μιας και ήταν, επί της ουσίας, αυτός ο πρωθυπουργός. Φυσικά, εναντίον του και εναντίον σχεδόν ολόκληρου του πολιτικού συστήματος εκείνα τα χρόνια ήταν και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Δεν θυμάμαι ιδιαίτερα πολλά πράγματα από εκείνη την εκπομπή. Αυτό, ωστόσο, που μου έμεινε και το θυμάμαι για πάντα διότι αποτέλεσε για μένα ένα σπουδαίο μάθημα ήταν η απάντηση που έδωσε ο καλεσμένος πολιτικός σε κάποιον που, έξω φρενών, έκανε μια οργισμένη ερώτηση – κατηγορία προς όλους τους πολιτικούς της χώρας. Ο Βενιζέλος απάντησε:

«Δεν σας κάνουμε εμείς; Ελάτε να κυβερνήσετε».

Ομολογώ ότι η απάντηση αυτή ηχεί στα αυτιά μου μέχρι σήμερα και εξακολουθώ να τη σκέφτομαι κάθε φορά που ο όχλος, οι πολλοί άνθρωποι φωνάζουν και διαμαρτύρονται για μια οποιαδήποτε κατάσταση που πρέπει να αλλάξει. 

Ο κάθε άνθρωπος, σε όλες τις εποχές και σε όλες τις συνθήκες, πάντα ήθελε και πάντα θέλει την αλλαγή. Ξεχνάει, όμως, εύκολα κάτι πολύ σημαντικό. Για την ακρίβεια δεν το ξεχνάει, αλλά ηθελημένα το αφήνει στην άκρη γιατί τις περισσότερες φορές δεν τον συμφέρει να το θυμάται. Αφήνει στην άκρη τη μεγάλη εκείνη απόφαση ότι για να αλλάξει ο κόσμος θα πρέπει πρώτα ο ίδιος να αλλάξει τον εαυτό του. Και, αφού το κάνει αυτό, τότε να μπει ο ίδιος στα πράγματα και να πάρει ο ίδιος εκείνες τις αποφάσεις που πρέπει για να αλλάξει τη ζωή του. Και τη δική του, αλλά και των υπόλοιπων.

Φωνάζεις κι έχεις νεύρα για τον διευθυντή σου; Γίνε εσύ διευθυντής και λύσε όλα τα στραβά κι ανάποδα που βλέπεις.

Φωνάζεις για την κατάσταση της περιοχής σου; Γίνε δήμαρχος και φτιάξε τα όλα σωστά.

Η σκέτη φωνή, η ξύλινη και ανούσια διαμαρτυρία δεν έχει σχεδόν ποτέ αποτέλεσμα. Στο τέλος καταλήγει «να ‘χαμε να λέγαμε». Ποτέ, κανένα έργο, καμία προσπάθεια, καμία αλλαγή δεν έγινε απλώς και μόνο επειδή κάποιος, κάποιοι φώναξαν. Οι μεγάλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, οι μεγάλες επαναστάσεις και τα μεγάλα κατορθώματα έγιναν επειδή κάποιοι έφυγαν από τη στείρα λεκτική αντίδραση και πέρασαν στην πράξη. Έγιναν οι ίδιοι η αλλαγή που ήθελαν να δουν στον κόσμο να συμβαίνει.

Θυμάμαι να διαβάζω το βιβλίο του παλιού μου δάσκαλου, του παλιού μου φίλου. Ξεκίνησα να το διαβάζω έχοντας αισθήματα οργής. Οργή για μια εποχή που υποκλίνεται στο ασήμαντο και απαξιώνει το σημαντικό. Οργή για έναν κόσμο που σταυρώνει την ομορφιά και αποθεώνει την ασχήμια. Οργή για μια χώρα που δεν λέει να κοιταχθεί στον καθρέφτη. Oργή για τους ανθρώπους που δεν σε κατάλαβαν, δάσκαλε.

Καθώς διάβαζα το βιβλίο μεταμόρφωσα αυτή την οργή σε πίκρα, σε ήρεμο παράπονο. Σταμάτησα να μιλάω, να διαμαρτύρομαι. Έπιασα κουβέντα μαζί του. Τον άκουγα με τις ώρες, να με συμβουλεύει, να με απορρίπτει, να με ρίχνει κάτω, να μου απλώνει το χέρι να σηκωθώ. Τον άκουσα τέλος να μου λέει ότι η ευθύνη να αλλάξεις τον εαυτό σου είναι μεγαλύτερη από την ευθύνη να αλλάξεις τον κόσμο. Εκεί παραξενεύτηκα και ακόμα θυμάμαι την έκφρασή του όταν του είπα: 

«Όχι, ο κόσμος να αλλάξει, δάσκαλε!». 

«Καθώς θα αλλάζεις εσύ, θα αλλάζει και ο κόσμος, Βασιλάκη», μου είπε χαμογελώντας.

Τις τελευταίες μέρες, μια ομάδα ανθρώπων που εμφορούνται από αληθινά και αγνά αισθήματα αγάπης για την ποδηλασία και το randonneuring τόλμησαν. Τόλμησαν να φύγουν από τα ξερά λόγια, τις άχαρες κραυγές, το βρόντο και τον θόρυβο και να γίνουν οι ίδιοι η αλλαγή που θέλουν να δουν να συμβαίνει. 

Γιατί είπαμε: το να φωνάζεις και να περιμένεις την αλλαγή ως θαύμα εξ ουρανού, δεν ταιριάζει στην αληθινή ζωή. Ή θα αλλάξεις εσύ και θα δράσεις ή θα μείνεις στον βάλτο διαμαρτυρόμενος.

Ο Ηλιοταξιδευτής χαιρετίζει την νέα κίνηση στην ελληνική ποδηλασία μεγάλων αποστάσεων. 

Χαιρετίζει τους Hellenic Autonomous Randonneurs, τους εύχεται καλή επιτυχία στο αγνό τους έργο και καλεί σύσσωμη την ποδηλατική κοινότητα να στηρίξει τη μεγάλη αυτή προσπάθεια.