Η ιδέα του να δοκιμάσω την … τύχη μου στη Super Randonnee της Πελοποννήσου μου είχε για τα καλά καρφωθεί στο μυαλό πριν από τουλάχιστον δύο μήνες. Η Πελοπόννησος γενικότερα είναι ένα μέρος που λέει πολλά για μένα, μιας και εκεί στην ουσία έχω ζήσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου και εκεί έκανα και τα πρώτα μου ποδηλατικά ταξίδια. Το 2008 που ήμουν δάσκαλος σε ένα μικρό χωριό του νομού Ηλείας ήταν η χρονιά που, χωρίς καμία εμπειρία, καμία οργάνωση και καμία προετοιμασία, αποτόλμησα κάτι που ακόμα και σήμερα μου φαίνεται αδιανόητο: να κάνω τον γύρο της Πελοποννήσου και να συμπληρώσω 1.000 χιλιόμετρα. Υψομετρικά δεν είχα μετρήσει, δεν είχα καταγραφικό gps τότε παρά μόνο ένα απλό μικρό κοντεράκι ποδηλάτου των 10 ευρώ. Απλώς ποδηλατούσα για 23 ημέρες κάπου 40 – 50 χιλιόμετρα ημερησίως, όλο παραλιακά κάνοντας συνεχώς μπάνιο στη θάλασσα και ντουζ στις διάφορες ντουζιέρες που υπήρχαν διαθέσιμες στις παραλίες. Το ίδιο πράγμα, με τις ίδιες συνθήκες τώρα δεν θα το ξανάκανα (μάλλον), αλλ...
ΓΕΝΙΚΑ Η διαδρομή περιλαμβάνει 300 χιλιόμετρα και 3.300 υψομετρικά. Εντάσσεται στην κατηγορία των «διαχειρίσιμων» brevets καθώς η αναλογία υψομετρικών / 100 χιλιόμετρα είναι αρκετά βατή. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι είναι ένα γενικώς εύκολο 300αρι, όσο μπορεί να το πει κανείς αυτό για μια ποδηλατική περιπλάνηση 300 χιλιομέτρων. Το brevet ενδείκνυται για όποιον θέλει να δοκιμάσει για πρώτη φορά κάτι περισσότερο από τα 200 χιλιόμετρα, να πάει σε κάτι πιο μεγάλο και να τσεκάρει τις δυνάμεις του. Στα πολύ θετικά συγκαταλέγεται και το γεγονός ότι η διαδρομή περνάει από όλες τις σημαντικές πόλεις της Β. Ηπείρου (Πρεμετή – Κλεισούρα – Τεπελένι – Αργυρόκαστρο – Άγιοι Σαράντα) καθώς και από πολυάριθμα χωριά, κάτι που αυξάνει στο έπακρο τις δυνατότητες τροφοδοσίας και υδροδοσίας. ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Με αφετηρία την ιστορική κωμόπολη Καλπάκι θα ξεκινήσουμε τη μεγάλη και όμορφη περιπέτεια των 300 χιλιομέτρων που θα μας φέρει να διασχίσουμε σχεδόν ολόκληρο το μήκος και το πλά...
Στη δεκαετία του 1920 που, μαζί με τον Λένιν και τον Κάφκα πέθανε και η ελληνική Ιωνία, ένας άνθρωπος στην Αμερική, ο αστρονόμος Χαμπλ, έκανε μια επαναστατική υπόθεση. Το σύμπαν, είπε, διαστέλλεται. Οι συνέπειες στις συνέπειες που οδήγησε η σύλληψη αυτή δεν έχουν προηγούμενο. Και για να το πω ποιητικά. Με αυτή την παρατήρηση του Χαμπλ η Άρτεμη και η Αθηνά έπαψαν να είναι παρθένες. Η φύση και η γνώση βιάστηκαν όχι απλώς στους μηρούς και στους υμένες, αλλά σε όλα τα βάθη και τα βύθη τους. Τώρα ο ωραίος Ενδυμίων έχει πλαγιάσει στα στήθη της σελήνης και κοιτάει τρυφερά στα μάτια την Άρτεμη. Χωρίς να κοιμάται, και χωρίς να πεθαίνει. Και ο Τειρεσίας βλέπει επιθυμητικά και αχόρταγα το ολόγυμνο κορμί της Αθηνάς και δεν τυφλώνεται. Και για να το πω φιλοσοφικά. Με την έννοια, δηλαδή, των Μετά τα Φυσικά και της πρώτης θεολογίας του Αριστοτέλη ή με το φως της νόησης και της γνώσης, όχι όμως με την ανοησία και το σκότος των θρησκειών: Η σύλληψη αυτή μας οδήγησε να αντικρύσουμε το ίδιο το σώμα...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου