Αναρτήσεις

2025 Οι στιγμές

Εικόνα
  Συνηθίζει κάθε τέλος Δεκεμβρίου ο καθένας να κάνει τον απολογισμό του. Το τέλος του Δεκεμβρίου σημαίνει πάντα και το τέλος μιας χρονιάς που πέρασε οριστικά και για πάντα, δεν πρόκειται να ξανάρθει και πήρε μαζί της τα όσα ζήσαμε. Μας αφήνει, ωστόσο, κάθε φορά τις μνήμες τους. Είτε αυτές είναι εικόνες στον υπολογιστή είτε είναι ακόμα πιο άυλες εικόνες στο μυαλό και στην καρδιά μας. Κάθε φορά που γράφω κάτι σε αυτό το blog του Ηλιοταξιδευτή, έχω στο νου μου το ίδιο πάντα πράγμα: γράφω πρωτίστως για μένα. Για να θυμάμαι εγώ στα μελλοντικά χρόνια αυτά που έζησα και πέρασα πάνω σε δύο ρόδες ταξιδεύοντας. Αυτή η ανάγκη του να θυμάμαι είναι που με σπρώχνει κάθε φορά να πληκτρολογώ γραμμές σε αυτή εδώ τη γωνιά του αχανούς ωκεανού που λέγεται διαδίκτυο. Ένα προσωπικό ημερολόγιο είναι αυτό το blog, μια καταγραφή ιστοριών, περιπετειών, σκέψεων και συλλογισμών που θα ήθελα να μείνουν και να μην χαθούν. Ακόμα και εκείνα τα χρόνια που εμείς δεν θα είμαστε άλλο πια εδώ. Το 2025 φεύγει σε λίγες ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Πωγώνι

Εικόνα
  Μια ξεχασμένη γωνιά της Ελλάδας. Ένα βασίλειο ερημιάς και σκληρής μοναχικότητας, μια άγονη γραμμή ονείρων, λύπης και απουσίας.  Τα δέντρα που ξέμειναν από φύλλα μέσα στην παγωμένη αγκαλιά του χειμώνα μοιάζουν ίδια με τα χωριά του Πωγωνίου. Που ξέμειναν από ανθρώπους μέσα στην θανατερή κι ακόμα πιο παγωμένη αγκαλιά του σύγχρονου κόσμου. Που παίρνει τους ανθρώπους απ' τα χωριά και αφήνει τα σπίτια έρημα, χωρίς καπνό στα τζάκια και χωρίς ζωή στους κρύους πέτρινους τοίχους. Ένα απέραντο βασίλειο θανάτου είναι ο χειμώνας στο Πωγώνι. Στη διαδρομή ακούς μόνο κραυγές μαύρων κοράκων που τρέφονται, θαρρείς, με τα πτώματα των χωριών. Που και που και πυροβολισμοί από ξεχασμένους κυνηγούς με πρόσωπα μιας άλλης εποχής που ζητάνε να σκοτώσουν ό,τι έχει απομείνει ζωντανό στις συστάδες του υγρού δάσους.
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Προσωπική τοποθέτηση - μήνυμα

Εικόνα
  Τις τελευταίες ημέρες η εμφάνιση ενός νέου εναλλακτικού φορέα διαχείρισης brevets στην Ελλάδα τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα στον χώρο της ελληνικής ποδηλασίας μεγάλων αποστάσεων. Οι Hellenic Autonomous Randonneurs έκαναν την επίσημη εμφάνισή τους πριν μερικά 24ωρα και προκάλεσαν πολύ μεγάλο θόρυβο. Για κάποιους ήταν το «ποθούμενο» που ήρθε, το όνειρο που βγήκε αληθινό, η προσδοκία που είχαν και εμφανίστηκε ως θαύμα εξ ουρανού. Ωστόσο, για μια ομάδα ανθρώπων που συλλάβαμε την ιδέα, στελεχώσαμε τον νέο φορέα και κατορθώσαμε να τον αναπτύξουμε από το μηδέν σπαταλώντας πολλές και τρομερά πολύτιμες για όλους μας εργατοώρες, δεν ήταν τίποτα από τα παραπάνω. Δεν ήταν ούτε το «ποθούμενο», ούτε το όνειρο, ούτε η προσδοκία. Ήταν απλώς και μόνο και τίποτα άλλο παρά η ολόδροση σταγόνα που αφήσαμε να πέσει στο ξερό χώμα και να ποτίσει έναν σπόρο που θα γεννήσει ένα δέντρο που ακόμα λίγα μόνο φύτρα φαίνονται.  Αγνοί ονειροπόλοι, ταξιδιώτες του ονείρου αλλά με τα πόδια στέρεα, εκτός από το πε...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα
Εικόνα
Λίγοι στίχοι σήμερα από τον γερμανό ποιητή Stefan George και το βιβλίο του: Das Jahr der Seele” (Η χρονιά της ψυχής), Berlin 1921: "Ας αποσιωπήσουμε το αδύνατο, Ας τάξουμε να είμαστε ευτυχισμένοι, Μ’ όλο που δεν μας μένει πια Παρά μόνο ένας περίπατος μαζί" Οι στίχοι θέλουν να δηλώσουν όχι το θάνατο ενός έρωτα, αλλά τη φθινοπωρινή ώρα των εραστών που βλέπουν ότι έρχεται ο χειμώνας του χωρισμού. Είναι όμως τόσο πολύ σοφοί και δεν κραυγάζουν ούτε αντιστέκονται την τελευταία ώρα, αλλά καταφάσκουν τη μοίρα με την κατάργηση της αντινομίας μεταξύ της ψυχικής τους ανάγκης και της ανάγκης των πραγμάτων.  Ζουν το στεναγμό και τη θλίψη και χωρίς αυταπάτες σηκώνουν γενναία το σκληρό νόμο της ανάγκης.
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Γίνε εσύ η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο

Εικόνα
  Πριν αρκετά χρόνια, πάνω από δέκα, μέσα στη σκληρή για τη χώρα και την κοινωνία μας εποχή των μνημονίων, είχε τύχει να παρακολουθήσω στο τελεβίζιο μία εκπομπή πολιτικού περιεχομένου. Καλεσμένος ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος και στο πλατώ, εκτός από τους δημοσιογράφους, βρίσκονταν και πολίτες οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να απευθύνουν τα δικά τους ερωτήματα στον καλεσμένο. Θυμάμαι ότι οι παραβρισκόμενοι στη συζήτηση πολίτες ήταν πυρ και μανία με τον Βενιζέλο, ο οποίος, τότε, είχε τον πλήρη έλεγχο στη διακυβέρνηση της χώρας μιας και ήταν, επί της ουσίας, αυτός ο πρωθυπουργός. Φυσικά, εναντίον του και εναντίον σχεδόν ολόκληρου του πολιτικού συστήματος εκείνα τα χρόνια ήταν και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Δεν θυμάμαι ιδιαίτερα πολλά πράγματα από εκείνη την εκπομπή. Αυτό, ωστόσο, που μου έμεινε και το θυμάμαι για πάντα διότι αποτέλεσε για μένα ένα σπουδαίο μάθημα ήταν η απάντηση που έδωσε ο καλεσμένος πολιτικός σε κάποιον που, έξω φρενών, έκανε μια οργισμένη ερώτηση – κατηγορία προς...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Βίτσι

Εικόνα
Στη δυτική Μακεδονία ο χειμώνας έχει ειδοποιήσει για την επικείμενη άφιξη και τα βουνά ετοιμάζουν την υποδοχή του με ένα κόκκινο χαλί από φύλλα οξυάς.  Επιλεγμένες στιγμές από τη χθεσινή περιπλάνηση στο Βίτσι, το σκληρό βουνό που χωρίζει Καστοριά και Φλώρινα και που υποδέχεται μεν τον ποδηλάτη στις ανηφόρες του με βίτσα, αλλά τον ανταμείβει με ψυχική γαλήνη. Αυτό δεν είναι που ψάχνουμε όλοι;  Παρά τις όποιες δυσοίωνες μετεωρολογικές προβλέψεις, το Βίτσι δεν πρόδωσε τις αγνές προθέσεις μας να το ανέβουμε με σύνεση και άδολη περηφάνεια. Συγκράτησε τα μπλαβιά του σύννεφα που για ώρες πολλές γυρόφερναν και σκέπαζαν τις κορυφές του ίδιοι μαύροι γύπες στον ουρανό έτοιμα να μας δυσκολέψουν ακόμα περισσότερο τη ζωή, και μόνο την ώρα που το αποχαιρετούσαμε μας αντιχαιρέτησε με μερικές σταγόνες που μύριζαν θείο δώρο, έλατο και βελανιδιά.  Εις το επανιδείν, υπέροχο όρος. Ευχαριστώ τον Παναγιώτη για την συμπαράσταση σε μια ακόμα τρέλα μου. Και για την υπομονή του στο εκνευριστικά αργ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα
Εικόνα
  Στο σκηνικό της ψυχής μας, όπως και στην πραγματική ζωή του φυσικού μας κόσμου, βλέπουμε όλες τις εποχές του χρόνου. Βλέπουμε το φθινόπωρο, το χειμώνα με το κρύο και το χαλάζι, το καλοκαίρι με τη ζέστη και τον καύσωνα και τα αποδεχόμαστε. Αυτό που μετράει να εννοήσουμε είναι ότι η ομορφιά της ζωής και το μεγαλείο και ο προορισμός μας είναι να μάθουμε αυτή την αποδοχή. Θα έρθει ο χειμώνας, θα έρθει και το καλοκαίρι. Θα το ζήσω, θα το χαρώ, θα το γιορτάσω, αλλά θα έχω μόνιμα στην άκρη του μυαλού μου ότι κι αυτό είναι μια ρευστή κατάσταση μέσα στο ποτάμι της ζωής. Και μετά από αυτό θα έρθει το κρύο, η βροχή κι η παγωνιά. Που, όμως, ξέρω ότι κι αυτά πάλι θα φύγουν. Αυτή η γνώση και η συνείδηση της συνεχούς εναλλαγής είναι που γεμίζει τη ζωή και της δίνει ενδιαφέρον. Ζω τη ζωή μου με τάξη και στα μέτρα του ανθρώπου, σημαίνει ότι αφήνομαι στις αλλαγές της ζωής χωρίς να βαρυγκομώ. Σημαίνει ότι βλέπω την ομορφιά σε μια βαριά και μαύρη μέρα του χειμώνα όπως τη βλέπω και σ’ ένα πυρωμένο απ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα